Ghoksewa

  • HOME (current)
  • ABOUT
  • FEATURES
  • REVIEWS
  • BLOG
  • DOWNLOAD
  • CONTACT
  • Install Now
Others

नेपालको संविधानका ३०८ धारा र तिनको संक्षिप्त विवरण

  • Ajnabee Khadka
  • August 16, 2026
  • 46

नेपालको संविधानका ३०८ धारा र तिनको संक्षिप्त विवरण

308 Articles of the Constitution of Nepal and their brief descriptions
धारा धाराको नाम तथा संक्षिप्त विवरण
धारा १ संविधान मूल कानून: संविधान नेपालको मूल कानून हुने र यसको पालना गर्नु प्रत्येक व्यक्तिको कर्तव्य हुने।
धारा २ सार्वभौमसत्ता र राजकीयसत्ता: नेपालको सार्वभौमसत्ता र राजकीयसत्ता नेपाली जनतामा निहित रहने।
धारा ३ राष्ट्र: बहुजातीय, बहुभाषिक, बहुधार्मिक, बहुसांस्कृतिक विशेषतायुक्त राष्ट्रिय एकताको प्रतीक।
धारा ४ नेपाल राज्य: नेपाल स्वतन्त्र, अविभाज्य, सार्वभौमसत्तासम्पन्न, धर्मनिरपेक्ष, समावेशी, लोकतन्त्रात्मक राज्य हुने।
धारा ५ राष्ट्रिय हित: नेपालको स्वतन्त्रता, सार्वभौमसत्ता, भौगोलिक अखण्डता, राष्ट्रिय एकता र स्वाभिमानको संरक्षण गर्नु।
धारा ६ राष्ट्रभाषा: नेपालमा बोलिने सबै मातृभाषाहरू राष्ट्रभाषा हुन्।
धारा ७ सरकारी कामकाजको भाषा: देवनागरी लिपिमा लेखिने नेपाली भाषा सरकारी कामकाजको भाषा हुने।
धारा ८ राष्ट्रिय झण्डा: रातो पृष्ठभूमि र गाढा नीलो किनारा भएको दुई त्रिकोण जोडिएको झण्डा नेपालको राष्ट्रिय झण्डा हो।
धारा ९ राष्ट्रिय गान इत्यादि: नेपालको राष्ट्रिय गान, निशान छाप, राष्ट्रिय फूल (लालीगुराँस), रङ (सिम्रिक), जनावर (गाई) र पक्षी (डाँफे) तोकिएको।
धारा १० नागरिकताबाट बञ्चित नगरिने: कुनै पनि नेपाली नागरिकलाई नागरिकता प्राप्त गर्ने हकबाट बञ्चित गरिने छैन।
धारा ११ नेपालको नागरिक ठहर्ने: वंशज, अङ्गीकृत, तथा अन्य आधारमा नागरिकता प्राप्त गर्ने आधार र सर्तहरू।
धारा १२ वंशीय आधार तथा लैङ्गिक पहिचानसहितको नागरिकता: आमा वा बाबुको नामबाट लैङ्गिक पहिचानसहित नागरिकता पाउने हक।
धारा १३ नागरिकताको प्राप्ति, पुनःप्राप्ति र समाप्ति: नागरिकता प्राप्ति र समाप्तिका प्रक्रियाहरू सङ्घीय कानून बमोजिम हुने।
धारा १४ गैरआवासीय नेपाली नागरिकता: सार्क बाहेकका देशमा बसेका नेपाली मूलका व्यक्तिलाई सांस्कृतिक र आर्थिक अधिकारसहितको नागरिकता।
धारा १५ नागरिकतासम्बन्धी अन्य व्यवस्था: नागरिकता सम्बन्धी थप विवरण र परिचयपत्रको व्यवस्था।
धारा १६ सम्मानपूर्वक बाँच्न पाउने हक: प्रत्येक व्यक्तिलाई सम्मानपूर्वक बाँच्न पाउने हक हुने र मृत्युदण्डको सजाय दिने कानून नबन्ने।
धारा १७ स्वतन्त्रताको हक: विचार, अभिव्यक्ति, बिना हातहतियार भेला हुने, सङ्घसंस्था खोल्ने र आवतजावतको स्वतन्त्रता।
धारा १८ समानताको हक: सबै नागरिक कानूनको दृष्टिमा समान हुने र भेदभाव नगरिने।
धारा १९ सञ्चारको हक: विद्युतीय प्रकाशन, प्रसारण वा छाप्न रोक नलगाइने र छापाखाना जफत नगरिने।
धारा २० न्यायसम्बन्धी हक: पक्राउ परेको कारण थाहा पाउने, वकील रोज्ने, निःशुल्क कानूनी सहायता पाउने हक।
धारा २१ अपराध पीडितको हक: अपराध पीडितलाई आफ्नो मुद्दाको अनुसन्धान र कारबाहीबारे जानकारी पाउने र क्षतिपूर्ति पाउने हक।
धारा २२ यातना विरुद्धको हक: पक्राउ परेको वा थुनामा रहेको व्यक्तिलाई शारीरिक वा मानसिक यातना नदिइने।
धारा २३ निवारक नजरबन्द विरुद्धको हक: नेपालको सार्वभौमसत्ता वा शान्ति सुरक्षामा खलल पर्ने आधार बिना नजरबन्दमा नराखिने।
धारा २४ छुवाछूत तथा भेदभाव विरुद्धको हक: कुनै पनि स्थानमा जात, जाति, वंशका आधारमा छुवाछूत वा भेदभाव गर्न नपाइने।
धारा २५ सम्पत्तिको हक: कानूनको अधीनमा रही सम्पत्ति आर्जन गर्ने, भोग गर्ने र बेचबिखन गर्ने हक।
धारा २६ धार्मिक स्वतन्त्रताको हक: धर्ममा आस्था राख्ने प्रत्येक व्यक्तिलाई धर्म मान्ने, पालना गर्ने र संरक्षण गर्ने हक।
धारा २७ सूचनाको हक: आफ्नो वा सार्वजनिक हितको विषयको सूचना माग्ने र पाउने हक।
धारा २८ गोपनीयताको हक: व्यक्तिको जीउ, घर, सम्पत्ति, कागजात, पत्राचार र तथ्याङ्कको गोपनीयता कायम रहने।
धारा २९ शोषण विरुद्धको हक: बेचबिखन, दास वा बाँधा बनाउन नपाइने र जबरजस्ती काममा लगाउन नपाइने।
धारा ३० स्वच्छ वातावरणको हक: स्वच्छ र स्वस्थ वातावरणमा बाँच्न पाउने तथा वातावरणीय विनाशबाट क्षतिपूर्ति पाउने हक।
धारा ३१ शिक्षासम्बन्धी हक: आधारभूत शिक्षामा पहुँच, आधारभूत शिक्षा अनिवार्य र निःशुल्क तथा माध्यमिक शिक्षा निःशुल्क हुने हक।
धारा ३२ भाषा र संस्कृतिको हक: आफ्नो भाषा, लिपि, संस्कृति र सांस्कृतिक सम्पदाको प्रयोग र संरक्षण गर्ने हक।
धारा ३३ रोजगारीको हक: प्रत्येक नागरिकलाई रोजगारीको छनौट गर्ने हक र बेरोजगारी भत्तासम्बन्धी व्यवस्था।
धारा ३४ श्रमको हक: उचित श्रम अभ्यास, उचित पारिश्रमिक, सुविधा र ट्रेड युनियन गठन गर्ने हक।
धारा ३५ स्वास्थ्यसम्बन्धी हक: आधारभूत स्वास्थ्य सेवा निःशुल्क पाउने, उपचारको जानकारी पाउने र स्वच्छ खानेपानीमा पहुँच।
धारा ३६ खाद्यसम्बन्धी हक: भुखमरीबाट सुरक्षित हुने र खाद्य सम्प्रभूताको हक।
धारा ३७ आवासको हक: उपयुक्त आवासको हक र कानून बमोजिम बाहेक वासस्थानबाट नहटाइने हक।
धारा ३८ महिलाको हक: समान वंशीय हक, सुरक्षित मातृत्व, हिंसा विरुद्धको हक र राज्यका निकायमा सहभागिताको हक।
धारा ३९ बालबालिकाको हक: नाम, जन्मदर्ता, बाल अधिकार, लालनपालन, शिक्षा, स्वास्थ्य र बालश्रम निषेधको हक।
धारा ४० दलितको हक: प्राथमिक देखि उच्च शिक्षासम्म छात्रवृत्ति, स्वास्थ्य, भूमि र आवासमा विशेष व्यवस्था।
धारा ४१ ज्येष्ठ नागरिकको हक: ज्येष्ठ नागरिकलाई राज्यबाट विशेष संरक्षण र सामाजिक सुरक्षाको हक।
धारा ४२ सामाजिक न्यायको हक: सामाजिक रूपमा पछाडि परेका वर्गलाई समानुपातिक समावेशी सिद्धान्तका आधारमा सहभागिता।
धारा ४३ सामाजिक सुरक्षाको हक: असहाय, अपाङ्गता भएका, एकल महिला, बालबालिकालाई कानून बमोजिम सामाजिक सुरक्षा।
धारा ४४ उपभोक्ताको हक: गुणस्तरीय वस्तु तथा सेवा प्राप्त गर्ने र गुणस्तरहीन वस्तुबाट भएको क्षतिपूर्ति पाउने हक।
धारा ४५ देश निकाला विरुद्धको हक: कुनै पनि नागरिकलाई देश निकाला गरिने छैन।
धारा ४६ संवैधानिक उपचारको हक: मौलिक हकको प्रचलनका लागि सर्वोच्च अदालतमा उपचार माग्न जाने हक।
धारा ४७ मौलिक हकको कार्यान्वयन: मौलिक हक कार्यान्वयनका लागि ३ वर्षभित्र आवश्यक कानून बनाउने व्यवस्था।
धारा ४८ नागरिकका कर्तव्य: राष्ट्रप्रति निष्ठावान हुनु, संविधान र कानूनको पालना गर्नु, कर तिर्नु र सार्वजनिक सम्पत्तिको रक्षा गर्नु।
धारा ४९ मार्गदर्शनको रूपमा रहने: राज्यका निर्देशक सिद्धान्त, नीति तथा दायित्व राज्य सञ्चालनको मार्गदर्शन हुने।
धारा ५० निर्देशक सिद्धान्तहरू: राजनीतिक, आर्थिक, सामाजिक र अन्तर्राष्ट्रिय सम्बन्धसम्बन्धी निर्देशक सिद्धान्तहरू।
धारा ५१ राज्यका नीतिहरू: राष्ट्रिय एकता, अर्थतन्त्र, सामाजिक न्याय, कृषि, पूर्वाधार आदि सम्बन्धी १३ वटा क्षेत्रका नीतिहरू।
धारा ५२ राज्यको दायित्व: मौलिक हक तथा अधिकारको संरक्षण र प्रवर्द्धन गर्नु राज्यको दायित्व हुने।
धारा ५३ प्रतिवेदन पेश गर्ने: राज्यका निर्देशक सिद्धान्त कार्यान्वयनको वार्षिक प्रतिवेदन प्रधानमन्त्रीले राष्ट्रपतिसमक्ष पेश गर्ने।
धारा ५४ अनुगमनसम्बन्धी व्यवस्था: निर्देशक सिद्धान्त र नीतिको कार्यान्वयन अनुगमन गर्न संसदीय समिति रहने।
धारा ५५ अदालतमा प्रश्न उठाउन नपाउने: निर्देशक सिद्धान्त कार्यान्वयन भए/नभएको विषयमा अदालतमा प्रश्न उठाउन नसकिने।
धारा ५६ राज्यको संरचना: सङ्घ, प्रदेश र स्थानीय तह गरी ३ तहको राज्य संरचना हुने।
धारा ५७ राज्यशक्तिको बाँडफाँड: सङ्घ, प्रदेश र स्थानीय तहको अधिकार अनुसूचीहरू बमोजिम हुने।
धारा ५८ अवशिष्ट अधिकार: अनुसूची वा संविधानमा उल्लेख नभएका अधिकार सङ्घमा रहने।
धारा ५९ आर्थिक अधिकारको प्रयोग: सङ्घ, प्रदेश र स्थानीय तहले आफ्नो अधिकार क्षेत्रभित्र कर लगाउने र बजेट बनाउने।
धारा ६० राजस्व स्रोतको बाँडफाँड: राजस्व, अनुदान तथा स्रोतको बाँडफाँड न्यायोचित र सन्तुलित रूपमा गरिने।
धारा ६१ राष्ट्रपति: राष्ट्रपति नेपालको राष्ट्राध्यक्ष हुने र राष्ट्रिय एकताको प्रवर्द्धन गर्ने।
धारा ६२ राष्ट्रपतिको निर्वाचन: सङ्घीय संसद र प्रदेश सभाका सदस्यहरू रहेको निर्वाचक मण्डलद्वारा हुने।
धारा ६३ राष्ट्रपतिको पदावधि: राष्ट्रपति पदमा निर्वाचित भएको मितिले ५ वर्षको पदावधि हुने।
धारा ६४ राष्ट्रपतिको योग्यता: ४५ वर्ष उमेर पूरा भएको, वंशजको नागरिक र कानूनले अयोग्य नभएको।
धारा ६५ राष्ट्रपतिको पद रिक्त हुने अवस्था: राजीनामा, महाभियोग पारित भएमा, पदावधि समाप्त भएमा वा मृत्यु भएमा।
धारा ६६ राष्ट्रपतिको काम, कर्तव्य र अधिकार: संविधान र कानून बमोजिम मन्त्रिपरिषदको सिफारिस र सहमतिमा काम गर्ने।
धारा ६७ उपराष्ट्रपति: राष्ट्रपतिको गैरहाजिरी वा अनुपस्थितिमा राष्ट्रपतिको कार्य सम्पादन गर्ने।
धारा ६८ उपराष्ट्रपतिको पद रिक्त हुने अवस्था: राजीनामा, महाभियोग, पदावधि समाप्त वा मृत्यु भएमा।
धारा ६९ उपराष्ट्रपतिसम्बन्धी अन्य व्यवस्था: योग्यता, निर्वाचन प्रक्रिया राष्ट्रपति सरह हुने र फरक लिङ्ग/समुदायको हुनुपर्ने।
धारा ७० राष्ट्रपति र उपराष्ट्रपति फरक लिङ्ग वा समुदायको हुने: दुवै पदमा फरक लिङ्ग वा समुदायको प्रतिनिधित्व हुनुपर्ने।
धारा ७१ राष्ट्रपति र उपराष्ट्रपतिको शपथ: राष्ट्रपतिले प्रधानन्यायाधीशसमक्ष र उपराष्ट्रपतिले राष्ट्रपतिसमक्ष शपथ लिने।
धारा ७२ राष्ट्रपति र उपराष्ट्रपतिको कार्यालय: कार्य सम्पादनका लागि छुट्टाछुट्टै कार्यालयको व्यवस्था।
धारा ७३ राष्ट्रपति र उपराष्ट्रपतिको पारिश्रमिक तथा सुविधा: सङ्घीय ऐन बमोजिम तोकिए अनुसार हुने।
धारा ७४ शासकीय स्वरूप: बहुलवादमा आधारित बहुदलीय प्रतिस्पर्धात्मक सङ्घीय लोकतान्त्रिक गणतन्त्रात्मक संसदीय प्रणाली।
धारा ७५ कार्यपालकीय अधिकार: नेपालको कार्यपालकीय अधिकार यो संविधान र कानून बमोजिम मन्त्रिपरिषदमा निहित रहने।
धारा ७६ मन्त्रिपरिषदको गठन: प्रतिनिधि सभामा बहुमतप्राप्त दलको नेतालाई प्रधानमन्त्री नियुक्त गरी २५ सदस्यीय मन्त्रिपरिषद गठन गर्ने।
धारा ७७ प्रधानमन्त्री तथा मन्त्रीको पद रिक्त हुने अवस्था: राजीनामा, अविश्वासको प्रस्ताव पारित, प्रतिनिधि सभा सदस्य नरहेमा वा मृत्यु भएमा।
धारा ७८ संसद सदस्य नभएको व्यक्ति मन्त्री हुन सक्ने: ६ महिनाका लागि संसद सदस्य नभएको व्यक्तिलाई मन्त्री नियुक्त गर्न सकिने।
धारा ७९ प्रधानमन्त्री र मन्त्रीको पारिश्रमिक तथा सुविधा: सङ्घीय ऐन बमोजिम हुने।
धारा ८० शपथ: प्रधानमन्त्री, उपप्रधानमन्त्री र मन्त्रीहरूले पद तथा गोपनीयताको शपथ लिने।
धारा ८१ राष्ट्रपतिलाई जानकारी गराउने: प्रधानमन्त्रीले मन्त्रिपरिषदका निर्णय र देशको अवस्थाबारे राष्ट्रपतिलाई जानकारी गराउने।
धारा ८२ नेपाल सरकारको कार्य सञ्चालन: कार्य विभाजन र कार्य सम्पादन नियमावली अनुसार सञ्चालन हुने।
धारा ८३ सङ्घीय व्यवस्थापिका: प्रतिनिधि सभा र राष्ट्रिय सभा गरी दुई सदनात्मक सङ्घीय संसद हुने।
धारा ८४ प्रतिनिधि सभाको गठन: प्रत्यक्ष निर्वाचित १६५ र समानुपातिक ११० गरी जम्मा २७५ सदस्य रहने।
धारा ८५ प्रतिनिधि सभाको कार्यकाल: अगावै विघटन भएकोमा बाहेक ५ वर्षको हुने।
धारा ८६ राष्ट्रिय सभाको गठन र सदस्यहरूको पदावधि: ५९ सदस्यीय स्थायी सदन, सदस्यहरूको पदावधि ६ वर्ष हुने।
धारा ८७ सदस्यका लागि योग्यता: नेपाली नागरिक, तोकिएको उमेर (प्रतिनिधि सभा २५ वर्ष, राष्ट्रिय सभा ३५ वर्ष) पूरा भएको।
धारा ८८ शपथ: संसदको बैठकमा भाग लिनुअघि तोकिए बमोजिम शपथ लिनुपर्ने।
धारा ८९ स्थानको रिक्तता: राजीनामा, योग्यता नरहेमा, ६० दिन अनुपस्थित रहेमा वा मृत्यु भएमा पद रिक्त हुने।
धारा ९० सदस्यको अयोग्यतासम्बन्धी निर्णय: कुनै सदस्य अयोग्य छ वा छैन भन्ने निर्णय सर्वोच्च अदालतको संवैधानिक इजलासले गर्ने।
धारा ९१ प्रतिनिधि सभाको सभामुख र उपसभामुख: प्रतिनिधि सभाले आफ्ना सदस्यहरू मध्येबाट सभामुख र उपसभामुख चयन गर्ने।
धारा ९२ राष्ट्रिय सभाको अध्यक्ष र उपाध्यक्ष: राष्ट्रिय सभाले सदस्यहरू मध्येबाट अध्यक्ष र उपाध्यक्ष चयन गर्ने।
धारा ९३ अधिवेशनको आह्वान र अन्त्य: राष्ट्रपतिले प्रधानमन्त्रीको सिफारिसमा संसदको अधिवेशन आह्वान र अन्त्य गर्ने।
धारा ९४ गणपूरक संख्या: कूल सदस्य संख्याको एक चौथाई (२५%) सदस्य उपस्थित नभई निर्णय नहुने।
धारा ९५ राष्ट्रपतिबाट सम्बोधन: राष्ट्रपतिले संसदको दुवै सदनको संयुक्त बैठकलाई सम्बोधन गर्न सक्ने।
धारा ९६ मन्त्रीको सदनमा उपस्थिति: मन्त्रीले जुनसुकै सदनमा उपस्थित भई कारबाहीमा भाग लिन पाउने।
धारा ९७ समितिहरूको गठन: सङ्घीय संसदमा नियमावली बमोजिम विषयगत र खास समितिहरू गठन हुने।
धारा ९८ अविश्वासको प्रस्ताव: प्रधानमन्त्रीमाथि अविश्वासको प्रस्ताव पेश गर्ने कार्यविधि र सीमा।
धारा ९९ स्वीकृति बिना अनुपस्थित रहन नपाउने: लगातार १० वटा बैठकमा स्वीकृति बिना अनुपस्थित हुन नपाइने।
धारा १०० विश्वासको मत र अविश्वासको प्रस्ताव: प्रधानमन्त्रीले विश्वासको मत लिने वा अविश्वासको प्रस्ताव सामना गर्ने प्रक्रिया।
धारा १०१ महाभियोग: राष्ट्रपति, उपराष्ट्रपति, प्रधानन्यायाधीश, संवैधानिक निकायका प्रमुखमाथि महाभियोग लगाउने व्यवस्था।
धारा १०२ अधिकार प्रत्यायोजन: सङ्घीय संसदले आफ्ना केही काम-कारबाही समिति वा पदाधिकारीलाई प्रत्यायोजन गर्न सक्ने।
धारा १०३ विशेषाधिकार: सङ्घीय संसद र सदस्यहरूलाई प्राप्त हुने वाक् स्वतन्त्रता, गिरफ्तारीबाट उन्मुक्ति आदि विशेषाधिकार।
धारा १०४ कारबाही सञ्चालन गर्ने नियम: दुवै सदनले आफ्ना कार्य सञ्चालनका लागि नियमावली बनाउने।
धारा १०५ बहसमा बन्देज: अदालतमा विचाराधीन मुद्दा वा न्यायाधीशको आचरणबारे संसदमा छलफल गर्न नपाइने।
धारा १०६ सङ्घीय संसदको महासचिव र सचिव: राष्ट्रपतिले सभामुख/अध्यक्षको सिफारिसमा नियुक्त गर्ने।
धारा १०७ सङ्घीय संसदको सचिवालय: संसदको काम सञ्चालन तथा व्यवस्थापनका लागि सचिवालय रहने।
धारा १०८ पारिश्रमिक: संसदका पदाधिकारी र सदस्यहरूको पारिश्रमिक सङ्घीय ऐन अनुसार हुने।
धारा १०९ विधायिकी अधिकारको प्रयोग: सङ्घीय संसदले संविधान र सङ्घीय सूची अनुसार कानून बनाउने।
धारा ११० विधेयक प्रस्तुत गर्ने कार्यविधि: अर्थ विधेयक प्रतिनिधि सभामा र अन्य विधेयक जुनसुकै सदनमा पेश गर्न सकिने।
धारा १११ विधेयक पारित गर्ने कार्यविधि: दुवै सदनबाट पारित भएपछि मात्र विधेयक ऐन बन्ने।
धारा ११२ विधेयक फिर्ता लिने र संशोधन: विधेयक प्रस्तुतकर्ताले सदनको स्वीकृतिका आधारमा फिर्ता वा संशोधन गर्न सक्ने।
धारा ११३ विधेयकमा प्रमाणीकरण: संसदबाट पारित विधेयक प्रमाणीकरणका लागि राष्ट्रपतिसमक्ष पेश गरिने (१५ दिनभित्र प्रमाणीकरण)।
धारा ११४ अध्यादेश: संसदको अधिवेशन चलेको नभएको अवस्थामा मन्त्रिपरिषदको सिफारिसमा राष्ट्रपतिले जारी गर्न सक्ने।
धारा ११५ कर लगाउन वा ऋण लिन नपाउने: कानून बमोजिम बाहेक कुनै कर नलगाइने र ऋण नलिइने।
धारा ११६ सञ्चित कोष: गुठी रकम बाहेक नेपाल सरकारलाई प्राप्त हुने सबै राजस्व सञ्चित कोषमा जम्मा हुने।
धारा ११७ सञ्चित कोषमाथि व्ययभार: राष्ट्रपति, उपराष्ट्रपतिको सुविधा, न्यायाधीशहरूको पारिश्रमिक आदि सञ्चित कोषमाथि व्ययभार हुने।
धारा ११८ राजस्व र व्ययको अनुमान (बजेट): अर्थमन्त्रीले जेठ १५ गते सङ्घीय संसदसमक्ष वार्षिक बजेट पेश गर्ने।
धारा ११९ विनियोजन ऐन: सञ्चित कोषबाट रकम खर्च गर्न विनियोजन ऐन आवश्यक पर्ने।
धारा १२० पूरक अनुमान: थप खर्च आवश्यक परेमा वा बजेट अपुग भएमा पूरक बजेट पेश गर्न सकिने।
धारा १२१ पेश्की खर्च: विनियोजन विधेयक विचाराधीन रहेको अवस्थामा निश्चित रकम पेश्कीको रूपमा खर्च गर्न सकिने।
धारा १२२ उधारो खर्च: विशेष परिस्थितिमा अनुमानित व्ययको विवरण पेश गरी उधारो खर्च गर्न सकिने।
धारा १२३ नेपाल आकस्मिक कोष: आकस्मिक खर्चका लागि ऐन बमोजिम आकस्मिक कोष स्थापना गरिने।
धारा १२४ आर्थिक कार्यविधिसम्बन्धी ऐन: सङ्घीय बजेट र आर्थिक प्रशासन सञ्चालन ऐन बमोजिम हुने।
धारा १२५ वित्तीय सन्तुलनसम्बन्धी व्यवस्था: वित्तीय अनुशासन कायम राख्ने र सन्तुलन मिलाउने।
धारा १२६ न्यायसम्बन्धी अधिकार अदालतबाट प्रयोग हुने: नेपालको न्यायसम्बन्धी अधिकार अदालत तथा न्यायिक निकायबाट प्रयोग हुने।
धारा १२७ अदालतहरू: सर्वोच्च अदालत, उच्च अदालत र जिल्ला अदालत गरी ३ तहका अदालत रहने।
धारा १२८ सर्वोच्च अदालत: सर्वोच्च अदालत अभिलेख अदालत हुने र संविधानको अन्तिम व्याख्या गर्ने अधिकार रहने।
धारा १२९ नेपालको प्रधानन्यायाधीश तथा सर्वोच्च अदालतका न्यायाधीश: प्रधानन्यायाधीश र बढीमा २० जना न्यायाधीश रहने।
धारा १३० न्यायाधीशको योग्यता: कानूनमा तोकिए अनुसारको अनुभव र योग्यता पुगेको व्यक्ति।
धारा १३१ प्रधानन्यायाधीश वा न्यायाधीशको पद रिक्त हुने अवस्था: ६५ वर्ष उमेर, राजीनामा, महाभियोग वा मृत्यु।
धारा १३२ न्यायाधीशलाई अन्य कुनै काममा लगाउन नपाउने: न्यायिक कार्य बाहेक अन्य सरकारी काममा लगाउन नपाइने।
धारा १३३ सर्वोच्च अदालतको क्षेत्राधिकार: असाधारण क्षेत्राधिकार (रिट जारी गर्ने) र साधारण क्षेत्राधिकार (पुनरावेदन, मुद्दा दोहोर्याउने)।
धारा १३४ मुद्दा सार्न सक्ने: सार्वजनिक महत्त्वको वा गम्भीर कानूनी प्रश्न भएमा मुद्दा सर्वोच्चमा सार्न सकिने।
धारा १३५ बहस पैरवी गर्न नपाउने: सर्वोच्चको न्यायाधीश भइसकेको व्यक्तिले कुनै पनि अदालतमा बहस पैरवी गर्न नपाउने।
धारा १३६ प्रधानन्यायाधीशको जिम्मेवारी: न्याय प्रशासनलाई प्रभावकारी बनाउने अन्तिम जिम्मेवारी प्रधानन्यायाधीशको हुने।
धारा १३७ संवैधानिक इजलासको गठन: गम्भीर संवैधानिक व्याख्या वा विवाद हेर्न ५ सदस्यीय संवैधानिक इजलास रहने।
धारा १३८ वार्षिक प्रतिवेदन: सर्वोच्च अदालतले आफ्नो वार्षिक प्रतिवेदन राष्ट्रपतिसमक्ष पेश गर्ने।
धारा १३९ उच्च अदालत: प्रत्येक प्रदेशमा एक-एक वटा उच्च अदालत रहने।
धारा १४० मुख्य न्यायाधीश तथा न्यायाधीशको नियुक्ति: न्याय परिषदको सिफारिसमा प्रधानन्यायाधीशले नियुक्त गर्ने।
धारा १४१ न्यायाधीशको पदावधि र सेवा शर्त: ६३ वर्ष उमेर हद र सेवा शर्त ऐन बमोजिम हुने।
धारा १४२ पद रिक्त हुने अवस्था: राजीनामा, ६३ वर्ष उमेर, न्याय परिषदको सिफारिसमा पदमुक्त वा मृत्यु।
धारा १४३ न्यायाधीशको योग्यता: कानूनमा तोकिए अनुसारको वकालत वा सेवाको अनुभव भएको।
धारा १४४ उच्च अदालतको क्षेत्राधिकार: रिट जारी गर्ने, पुनरावेदन सुन्ने र शुरू मुद्दा हेर्ने अधिकार।
धारा १४५ मुद्दा सार्न सक्ने: मातहतका अदालतबाट मुद्दा उच्च अदालतमा सार्न सकिने।
धारा १४६ बहस पैरवी गर्न पाउने सीमा: उच्चको न्यायाधीश सर्वोच्च बाहेक अन्य अदालत वा निकायमा बहस गर्न नपाउने।
धारा १४७ मुख्य न्यायाधीशको जिम्मेवारी: प्रदेशभित्रको न्याय प्रशासनलाई प्रभावकारी बनाउने।
धारा १४८ जिल्ला अदालत: प्रत्येक जिल्लामा एक जिल्ला अदालत रहने।
धारा १४९ जिल्ला अदालतको न्यायाधीशको नियुक्ति: न्याय सेवा आयोगको सिफारिस र परीक्षाका आधारमा हुने।
धारा १५० जिल्ला न्यायाधीशको योग्यता: कानूनी अध्ययन र तोकिए अनुसारको अनुभव भएको।
धारा १५१ जिल्ला न्यायाधीशको पद रिक्त हुने अवस्था: राजीनामा, ६३ वर्ष उमेर वा पदमुक्त।
धारा १५२ विशिष्टीकृत अदालत: खास किसिमका मुद्दा हेर्न विशिष्टीकृत अदालत वा न्यायाधिकरण गठन गर्न सकिने।
धारा १५३ न्याय परिषद: न्यायाधीशको नियुक्ति, सरुवा र अनुशासनसम्बन्धी सिफारिस गर्न ५ सदस्यीय न्याय परिषद रहने।
धारा १५४ न्याय सेवा आयोग: न्याय सेवाका कर्मचारीहरूको नियुक्ति, बढुवाका लागि ५ सदस्यीय न्याय सेवा आयोग रहने।
धारा १५५ प्रदेश न्याय सेवा आयोगसम्बन्धी व्यवस्था: प्रदेश स्तरका कर्मचारी सम्बन्धी व्यवस्था प्रदेश कानून बमोजिम हुने।
धारा १५६ अदालतको पारिश्रमिक र सेवा शर्त: कानून बमोजिम न्यायाधीशहरूको पारिश्रमिक र सुविधा तोकिने।
धारा १५७ महान्यायाधिवक्ता: नेपाल सरकारको मुख्य कानूनी सल्लाहकारको रूपमा महान्यायाधिवक्ता रहने।
धारा १५८ महान्यायाधिवक्ताको काम, कर्तव्य र अधिकार: अदालतमा नेपाल सरकारको तर्फबाट बहस पैरवी गर्ने र कानूनी सल्लाह दिने।
धारा १५९ वार्षिक प्रतिवेदन: महान्यायाधिवक्ताले वार्षिक प्रतिवेदन राष्ट्रपतिसमक्ष पेश गर्ने।
धारा १६० मुख्य न्यायाधिवक्ता: प्रत्येक प्रदेशमा प्रदेश सरकारको मुख्य कानूनी सल्लाहकारको रूपमा मुख्य न्यायाधिवक्ता रहने।
धारा १६१ शर्त तथा सुविधाहरू: महान्यायाधिवक्ता र मुख्य न्यायाधिवक्ताको पारिश्रमिक र सेवाका शर्तहरू तोकिए अनुसार हुने।
धारा १६२ प्रदेश कार्यपालकीय अधिकार: प्रदेशको कार्यपालकीय अधिकार प्रदेश मन्त्रिपरिषदमा निहित रहने।
धारा १६३ प्रदेश प्रमुखसम्बन्धी व्यवस्था: प्रदेशमा केन्द्र सरकारको प्रतिनिधि रूपमा राष्ट्रपतिद्वारा प्रदेश प्रमुख नियुक्त हुने।
धारा १६४ प्रदेश प्रमुखको योग्यता: ३५ वर्ष उमेर पूरा भएको, सङ्घीय संसद सदस्य हुने योग्यता भएको।
धारा १६५ प्रदेश प्रमुखको पद रिक्त हुने अवस्था: राजीनामा, राष्ट्रपतिले पदमुक्त गरेमा वा मृत्यु भएमा।
धारा १६६ प्रदेश प्रमुखको काम, कर्तव्य र अधिकार: संविधान र कानून बमोजिम प्रदेश मन्त्रिपरिषदको सिफारिसमा काम गर्ने।
धारा १६७ प्रदेश प्रमुखको शपथ: प्रदेश प्रमुखले राष्ट्रपतिसमक्ष शपथ लिने।
धारा १६८ प्रदेश मन्त्रिपरिषदको गठन: प्रदेश सभाको बहुमतप्राप्त दलको नेतालाई मुख्यमन्त्री नियुक्त गरी मन्त्रिपरिषद गठन गर्ने।
धारा १६९ मुख्यमन्त्री तथा मन्त्रीको पद रिक्त हुने अवस्था: राजीनामा, अविश्वासको प्रस्ताव, प्रदेश सभा सदस्य नरहेमा।
धारा १७० प्रदेश सभा सदस्य नभएको व्यक्ति मन्त्री हुन सक्ने: ६ महिनाका लागि मन्त्री नियुक्त गर्न सकिने।
धारा १७१ मुख्यमन्त्री र मन्त्रीको पारिश्रमिक: प्रदेश ऐन बमोजिम हुने।
धारा १७२ शपथ: मुख्यमन्त्री र मन्त्रीले प्रदेश प्रमुखसमक्ष शपथ लिने।
धारा १७३ प्रदेश प्रमुखलाई जानकारी गराउने: मुख्यमन्त्रीले प्रदेशका निर्णयहरूबारे प्रदेश प्रमुखलाई जानकारी दिने।
धारा १७४ प्रदेश सरकारको कार्य सञ्चालन: प्रदेश नियमावली बमोजिम सञ्चालन हुने।
धारा १७५ प्रदेश व्यवस्थापिका: प्रदेशमा एक सदनात्मक "प्रदेश सभा" रहने।
धारा १७६ प्रदेश सभाको गठन: ६०% प्रत्यक्ष र ४०% समानुपातिक प्रणालीबाट प्रदेश सभा सदस्यहरू निर्वाचित हुने।
धारा १७७ प्रदेश सभाको कार्यकाल: अगावै विघटन भएकोमा बाहेक ५ वर्षको हुने।
धारा १७८ प्रदेश सभा सदस्यका लागि योग्यता: २५ वर्ष उमेर पूरा भएको र मतदाता नामावलीमा नाम भएको।
धारा १७९ शपथ: प्रदेश सभाका सदस्यहरूले बैठक अघि शपथ लिनुपर्ने।
धारा १८० स्थानको रिक्तता: राजीनामा, योग्यता नरहेमा, लगातार १० बैठकमा अनुपस्थित रहेमा।
धारा १८१ अयोग्यतासम्बन्धी निर्णय: प्रदेश सभा सदस्यको अयोग्यताको निर्णय सर्वोच्च अदालतले गर्ने।
धारा १८२ प्रदेश सभामुख र उपसभामुख: प्रदेश सभाका सदस्यहरूले आफूमध्येबाट चयन गर्ने।
धारा १८३ प्रदेश सभाको अधिवेशन आह्वान र अन्त्य: प्रदेश प्रमुखले मुख्यमन्त्रीको सिफारिसमा गर्ने।
धारा १८४ प्रदेश प्रमुखबाट सम्बोधन: प्रदेश प्रमुखले प्रदेश सभालाई सम्बोधन गर्न सक्ने।
धारा १८५ गणपूरक संख्या: प्रदेश सभाको १/४ (२५%) सदस्य उपस्थित नभई बैठक सञ्चालन नहुने।
धारा १८६ प्रदेश सभामा मतदान: बहुमतका आधारमा निर्णय हुने र बराबरी भएमा सभामुखले निर्णायक मत दिने।
धारा १८७ प्रदेश सभाको विशेषाधिकार: प्रदेश सभा र सदस्यहरूलाई प्राप्त हुने वाक् स्वतन्त्रता र उन्मुक्ति।
धारा १८८ विश्वासको मत र अविश्वासको प्रस्ताव: मुख्यमन्त्रीले विश्वासको मत लिने र अविश्वासको प्रस्तावको प्रक्रिया।
धारा १८९ समितिहरूको गठन: प्रदेश सभाले आफ्नो नियमावली अनुसार विषयगत समितिहरू गठन गर्न सक्ने।
धारा १९० बहसमा बन्देज: अदालतमा विचाराधीन मुद्दा र न्यायाधीशको आचरणबारे छलफल गर्न नपाइने।
धारा १९१ प्रदेश सभाको सचिव र सचिवालय: प्रदेश सभाको कार्य सञ्चालनका लागि सचिवालय र सचिव रहने।
धारा १९२ पारिश्रमिक: प्रदेश सभाका पदाधिकारी र सदस्यहरूको पारिश्रमिक प्रदेश ऐन अनुसार हुने।
धारा १९३ प्रदेश ऐन बनाउने अधिकार: प्रदेश सभालाई अनुसूची ६ र ७ अनुसार कानून बनाउने अधिकार।
धारा १९४ विधेयक प्रस्तुत गर्ने कार्यविधि: प्रदेश सभामा विधेयक पेश गर्ने प्रक्रिया (अर्थ विधेयक सरकारले मात्र पेश गर्ने)।
धारा १९५ विधेयक फिर्ता र संशोधन: प्रदेश सभाको स्वीकृतिका आधारमा विधेयक फिर्ता वा संशोधन गर्न सकिने।
धारा १९६ विधेयकमा प्रमाणीकरण: प्रदेश सभाबाट पारित विधेयक प्रदेश प्रमुखले प्रमाणीकरण गरेपछि ऐन बन्ने।
धारा १९७ प्रदेश अध्यादेश: प्रदेश सभाको अधिवेशन नचलेको बेला प्रदेश प्रमुखले जारी गर्न सक्ने।
धारा १९८ प्रदेश आर्थिक कार्यविधि: प्रदेश सञ्चित कोष, कर लगाउने र खर्च गर्ने प्रक्रिया प्रदेश कानून अनुसार हुने।
धारा १९९ प्रदेश सञ्चित कोष: प्रदेश सरकारलाई प्राप्त हुने सबै राजस्व जम्मा हुने कोष।
धारा २०० प्रदेश सञ्चित कोषमाथि व्ययभार: प्रदेश प्रमुख, प्रदेश सभामुख आदिको पारिश्रमिक र सुविधा।
धारा २०१ प्रदेशको राजस्व र व्ययको अनुमान: प्रदेश अर्थमन्त्रीले प्रदेश सभामा वार्षिक बजेट पेश गर्ने।
धारा २०२ प्रदेश विनियोजन ऐन: प्रदेश सञ्चित कोषबाट रकम खर्च गर्न विनियोजन ऐन चाहिने।
धारा २०३ प्रदेश पूरक अनुमान: थप खर्चका लागि पूरक बजेट प्रस्तुत गर्न सकिने।
धारा २०४ प्रदेश पेश्की खर्च: बजेट पारित नहुँदै निश्चित रकम पेश्की खर्च गर्न सकिने।
धारा २०५ प्रदेश उधारो खर्च: विशेष परिस्थितिमा उधारो खर्च गर्न सकिने।
धारा २०६ प्रदेश आकस्मिक कोष: प्रदेश कानून बमोजिम आकस्मिक कोष स्थापना गर्न सकिने।
धारा २०७ प्रदेश वित्तीय अनुशासन: प्रदेशमा वित्तीय अनुशासन कायम राख्ने व्यवस्था।
धारा २०८ स्थानीय तहको कार्यपालकीय अधिकार: गाउँपालिक र नगरपालिकामा कार्यपालकीय अधिकार रहने।
धारा २०९ गाउँ कार्यपालिकाको गठन: अध्यक्ष, उपाध्यक्ष, वडाध्यक्ष र निर्वाचित सदस्यहरू रहने।
धारा २१० नगर कार्यपालिकाको गठन: प्रमुख, उपप्रमुख, वडाध्यक्ष र निर्वाचित सदस्यहरू रहने।
धारा २११ अध्यक्ष, प्रमुख, उपाध्यक्ष, उपप्रमुखको पद रिक्तता: राजीनामा, ५ वर्ष पदावधि पूरा, वा मृत्यु भएमा।
धारा २१२ स्थानीय तहको न्याय सम्पादन: उपाध्यक्ष/उपप्रमुखको संयोजकत्वमा ३ सदस्यीय न्यायिक समिति रहने।
धारा २१३ स्थानीय तहका सदस्यको योग्यता: २१ वर्ष उमेर पूरा भएको र सम्बन्धित क्षेत्रको मतदाता।
धारा २१४ स्थानीय तहको विधायिकी अधिकार: गाउँ सभा र नगर सभामा विधायिकी अधिकार निहित रहने।
धारा २१५ गाउँ सभाको गठन: अध्यक्ष, उपाध्यक्ष, वडाध्यक्ष र वडा सदस्यहरू मिलेर बन्ने।
धारा २१६ नगर सभाको गठन: प्रमुख, उपप्रमुख, वडाध्यक्ष र वडा सदस्यहरू मिलेर बन्ने।
धारा २१७ न्यायिक समिति: स्थानीय तहका विवाद निरूपण गर्न न्यायिक समितिको गठन र अधिकार।
धारा २१८ स्थानीय कार्यपालिकाको कार्य सञ्चालन नियमावली: कार्य सञ्चालन नियमावली बमोजिम हुने।
धारा २१९ स्थानीय तहको कर्मचारी व्यवस्थापन: स्थानीय तहमा आवश्यक कर्मचारीको व्यवस्थापन।
धारा २२० जिल्ला सभा र जिल्ला समन्वय समिति: जिल्लभित्रका विकास निर्माणको समन्वय गर्न रहने।
धारा २२१ स्थानीय तहको आर्थिक अधिकार: कर लगाउने, बजेट बनाउने र खर्च गर्ने अधिकार।
धारा २२२ स्थानीय सञ्चित कोष: स्थानीय तहलाई प्राप्त हुने सबै राजस्व जम्मा हुने कोष।
धारा २२३ स्थानीय तहको बजेट: गाउँ सभा वा नगर सभामा वार्षिक बजेट पेश गरी पारित गर्ने।
धारा २२४ स्थानीय तहको आकस्मिक कोष: स्थानीय कानून अनुसार आकस्मिक कोष स्थापना गर्न सकिने।
धारा २२५ स्थानीय कानून बनाउने प्रक्रिया: गाउँ सभा र नगर सभाले तोकिएको प्रक्रिया पूरा गरी कानून बनाउने।
धारा २२६ सङ्घ, प्रदेश र स्थानीय तहबीच अन्तरसम्बन्ध: सहकारिता, सहअस्तित्व र समन्वयको सिद्धान्तमा आधारित।
धारा २२७ सङ्घ र प्रदेशबीचको विवाद समाधान: अन्तरप्रदेश परिषद मार्फत राजनीतिक विवाद समाधान गर्ने।
धारा २२८ सङ्घ, प्रदेश र स्थानीय तहबीचको समन्वय: तीनै तहबीच व्यवस्थापकीय र कार्यपालकीय समन्वय।
धारा २२९ प्रदेश र स्थानीय तहबीचको समन्वय: प्रदेश सभाले स्थानीय तहसँग समन्वयका लागि कानून बनाउन सक्ने।
धारा २३० संसदीय समन्वय: सङ्घीय संसद र प्रदेश सभाबीच आवश्यक समन्वय।
धारा २३१ अन्तरप्रदेश व्यापार: एक प्रदेशबाट अर्को प्रदेशमा हुने व्यापारमा कुनै बाधा वा कर नलगाइने।
धारा २३२ सङ्घ, प्रदेश र स्थानीय तहबीचको सम्बन्ध: नेपाल सरकारले प्रदेश र स्थानीय तहलाई आवश्यक निर्देशन दिन सक्ने।
धारा २३३ प्रदेश-प्रदेशबीचको सम्बन्ध: प्रदेशहरूले एक-अर्कालाई सहयोग र समन्वय गर्ने।
धारा २३४ अन्तरप्रदेश परिषद: प्रधानमन्त्रीको अध्यक्षतामा प्रदेशहरूबीचको विवाद समाधान गर्न परिषद रहने।
धारा २३५ तहगत अन्तरसम्बन्ध कानून: तीन तहको अन्तरसम्बन्ध व्यवस्थित गर्न सङ्घीय संसदले ऐन बनाउने।
धारा २३६ अन्तरप्रदेश व्यापारमा बाधा पुर्‍याउन नपाइने: व्यापार, वस्तु तथा सेवाको ओसारपसारमा रोक नलगाइने।
धारा २३७ अदालतको अधिकार क्षेत्रमा असर नपर्ने: अन्तरप्रदेश विवाद समाधान गर्दा अदालतको अधिकारमा असर नपर्ने।
धारा २३८ अख्तियार दुरुपयोग अनुसन्धान आयोग: भ्रष्टाचार नियन्त्रणका लागि प्रमुख आयुक्त र आयुक्तहरू रहने आयोग।
धारा २३९ अख्तियारको काम, कर्तव्य र अधिकार: सार्वजनिक पद धारण गरेका व्यक्तिको भ्रष्टाचारको अनुसन्धान र मुद्दा दायर गर्ने।
धारा २४० महालेखापरीक्षक: सरकारी कार्यालय र निकायहरूको लेखापरीक्षण गर्न महालेखापरीक्षक रहने।
धारा २४१ महालेखापरीक्षकको काम, कर्तव्य र अधिकार: सङ्घ, प्रदेश र स्थानीय तहका सबै निकायको लेखापरीक्षण गर्ने।
धारा २४२ लोक सेवा आयोग: निजामती सेवाका पदमा पदपूर्तिका लागि परीक्षा सञ्चालन गर्न लोक सेवा आयोग रहने।
धारा २४३ लोक सेवा आयोगको काम, कर्तव्य र अधिकार: योग्यता प्रणालीका आधारमा कर्मचारी चयन र परामर्श दिने।
धारा २४४ प्रदेश लोक सेवा आयोग: प्रदेश लोक सेवा आयोगको गठन र काम-कारबाही प्रदेश कानून बमोजिम हुने।
धारा २४५ निर्वाचन आयोग: राष्ट्रपति, उपराष्ट्रपति, संसद, प्रदेश सभा र स्थानीय तहको निर्वाचन गराउन निर्वाचन आयोग रहने।
धारा २४६ निर्वाचन आयोगको काम, कर्तव्य र अधिकार: निर्वाचनको सञ्चालन, रेखदेख, निर्देशन र नियन्त्रण गर्ने।
धारा २४७ आवश्यक सहयोग गर्नुपर्ने: निर्वाचन आयोगलाई सहयोग गर्नु नेपाल सरकार र प्रदेश सरकारको कर्तव्य हुने।
धारा २४८ राष्ट्रिय मानव अधिकार आयोग: मानव अधिकारको संरक्षण र प्रवर्द्धनका लागि ५ सदस्यीय आयोग रहने।
धारा २४९ मानव अधिकार आयोगको काम, कर्तव्य र अधिकार: मानव अधिकार उल्लङ्घनको छानबिन, अनुगमन र सिफारिस गर्ने।
धारा २५० राष्ट्रिय प्राकृतिक स्रोत तथा वित्त आयोग: प्राकृतिक स्रोत र राजस्वको बाँडफाँडको सिफारिस गर्न ५ सदस्यीय आयोग।
धारा २५१ वित्त आयोगको काम, कर्तव्य र अधिकार: सङ्घ, प्रदेश र स्थानीय तहबीच राजस्व, अनुदान र ऋणको सीमा सिफारिस गर्ने।
धारा २५२ राष्ट्रिय महिला आयोग: महिलाको हक hit र सशक्तीकरणका लागि कार्य गर्ने संवैधानिक आयोग।
धारा २५३ महिला आयोगको काम, कर्तव्य र अधिकार: महिला अधिकारसम्बन्धी नीति, कानून र कार्यक्रमको समीक्षा र सिफारिस।
धारा २५४ राष्ट्रिय दलित आयोग: दलित समुदायको उत्थान र छुवाछूत अन्त्यका लागि कार्य गर्ने आयोग।
धारा २५५ दलित आयोगको काम, कर्तव्य र अधिकार: दलित हक हितको संरक्षण र जातीय भेदभावको अनुगमन।
धारा २५६ राष्ट्रिय समावेशी आयोग: खस आर्य, पिछडिएको वर्ग, अपाङ्गता भएका व्यक्तिको हक हितका लागि आयोग।
धारा २५७ समावेशी आयोगको काम, कर्तव्य र अधिकार: समावेशीकरणसम्बन्धी नीति र कार्यक्रमको अध्ययन र सिफारिस।
धारा २५८ आदिवासी जनजाति आयोग: आदिवासी जनजातिको पहिचान, भाषा, संस्कृति र हक हितको संरक्षण गर्ने।
धारा २५९ आदिवासी जनजाति आयोगको काम: जनजाति समुदायको उत्थानका लागि नीति तथा कार्यक्रमको सिफारिस।
धारा २६० मधेशी आयोग: मधेशी समुदायको हक हित र सशक्तीकरणका लागि कार्य गर्ने आयोग।
धारा २६१ थारू आयोग: थारू समुदायको हित, संस्कृति र विकासका लागि कार्य गर्ने आयोग।
धारा २६२ मुस्लिम आयोग: मुस्लिम समुदायको हक हित र पहिचानको संरक्षणका लागि आयोग।
धारा २६३ आयोगको कार्यालय: संवैधानिक आयोगहरूको कार्यालय आवश्यकता अनुसार रहने।
धारा २६४ संवैधानिक आयोगहरूको पुनरावलोकन: संवैधानिक आयोगहरूको कामको १० वर्षपछि संसदद्वारा पुनरावलोकन हुने।
धारा २६५ आयोगका पदाधिकारीको सेवा शर्त: संवैधानिक आयोगका पदाधिकारीहरूको सेवा शर्त ऐन अनुसार हुने।
धारा २६६ राष्ट्रिय सुरक्षा परिषद: नेपालको सार्वभौमसत्ता र सुरक्षाका लागि प्रधानमन्त्रीको अध्यक्षतामा ७ सदस्यीय परिषद।
धारा २६७ नेपाली सेनासम्बन्धी व्यवस्था: नेपालको स्वतन्त्रता र अखण्डताको रक्षाका लागि सेना रहने, राष्ट्रपति परम सेनाधिपति हुने।
धारा २६८ नेपाल प्रहरी, सशस्त्र प्रहरी बल र राष्ट्रिय अनुसन्धान संगठन: शान्ति सुरक्षा कायम गर्न सङ्घीय सुरक्षा निकाय रहने।
धारा २६९ राजनीतिक दलको गठन, दर्ता र सञ्चालन: राजनीतिक दल गठन गर्ने, निर्वाचन आयोगमा दर्ता गराउने प्रक्रिया।
धारा २७० राजनीतिक दललाई प्रतिबन्ध लगाउन नपाउने: प्रजातान्त्रिक मूल्य मान्यता विपरीत दलमाथि प्रतिबन्ध लगाउन नपाइने।
धारा २७१ निर्वाचन प्रयोजनका लागि दल दर्ता: चुनावमा भाग लिन निर्वाचन आयोगमा दल दर्ता गर्नुपर्ने।
धारा २७२ राजनीतिक दलसम्बन्धी अन्य व्यवस्था: दलको आन्तरिक लोकतन्त्र, लेखापरीक्षण र सञ्चालन ऐन अनुसार हुने।
धारा २७३ संकटकालीन अधिकार: युद्ध, बाह्य आक्रमण, सशस्त्र विद्रोह वा आर्थिक सङ्कटमा राष्ट्रपतिले संकटकाल घोषणा गर्न सक्ने।
धारा २७४ संविधान संशोधन: नेपालको सार्वभौमसत्ता, भौगोलिक अखण्डता बाहेक अन्य धाराहरू २/३ बहुमतले संशोधन गर्न सकिने।
धारा २७५ जनमतसङ्ग्रह गराउन सकिने: राष्ट्रिय महत्त्वको विषयमा संसदको २/३ बहुमतले निर्णय गरी जनमतसङ्ग्रह गराउन सकिने।
धारा २७६ माफी: राष्ट्रपतिले कानून बमोजिम कुनै अदालतको सजाय माफी, मुल्तवी, परिवर्तन वा कम गर्न सक्ने।
धारा २७७ उपाधि, सम्मान र विभूषण: राष्ट्रपतिले राज्यको तर्फबाट मानपदवी र विभूषण प्रदान गर्ने।
धारा २७८ सन्धि वा सम्झौता गर्ने अधिकार: सन्धि/सम्झौता गर्ने अधिकार सङ्घमा रहने र संसदबाट अनुमोदन गराउनुपर्ने।
धारा २७९ सन्धि वा सम्झौताको अनुमोदन: राष्ट्रिय हित, सीमा, शान्ति जस्ता विषयको सन्धि संसदको २/३ बहुमतले पारित गर्नुपर्ने।
धारा २८० विशेष परिस्थितिमा कार्य सम्पादन: प्राकृतिक विपद् वा विशेष परिस्थितिमा प्रदेश वा स्थानीय निकायको काम सङ्घले गर्न सक्ने।
धारा २८१ विशेष अधिकार र सुविधाहरूको संरक्षण: महिला, दलित, जनजाति आदिका लागि विशेष कानूनी व्यवस्था।
धारा २८२ राजदूत र विशेष प्रतिनिधि: राष्ट्रपतिले मन्त्रिपरिषदको सिफारिसमा राजदूतहरूको नियुक्ति गर्ने।
धारा २८३ समावेशी सिद्धान्तका आधारमा नियुक्ति: संवैधानिक निकाय र अंगहरूमा नियुक्ति गर्दा समावेशी सिद्धान्त अपनाउनुपर्ने।
धारा २८४ संवैधानिक परिषदसम्बन्धी व्यवस्था: संवैधानिक निकायका प्रमुख र पदाधिकारीको सिफारिस गर्न ६ सदस्यीय परिषद रहने।
धारा २८५ सरकारी सेवाको गठन: नेपाल सरकारले प्रशासन सञ्चालनका लागि निजामती र अन्य सरकारी सेवाहरू गठन गर्ने।
धारा २८६ निर्वाचन क्षेत्र निर्धारण आयोग: निर्वाचन क्षेत्र निर्धारण गर्न सरकारले आयोग गठन गर्ने।
धारा २८७ भाषा आयोग: राष्ट्रभाषाहरूको अध्ययन, अनुसन्धान र सिफारिसका लागि भाषा आयोग गठन हुने।
धारा २८८ नेपालको राजधानी: नेपालको राजधानी काठमाडौँ रहने र प्रदेशको राजधानी प्रदेश सभाको २/३ बहुमतले तोक्ने।
धारा २८९ अङ्गीकृत नागरिकता सम्बन्धी विशेष व्यवस्था: राष्ट्रपति, प्रधानमन्त्री, सभामुख जस्ता प्रमुख पदमा वंशजको नागरिक मात्र हुने।
धारा २९० गुठीसम्बन्धी व्यवस्था: गुठीको मूलभूत मान्यतामा असर नपर्ने गरी सङ्घीय संसदले कानून बनाउने।
धारा २९१ विदेशी मुलुकको स्थायी आवासीय अनुमति (DV/PR) पाएको व्यक्ति अयोग्य हुने: DV/PR पाएका नागरिक सरकारी पदमा अयोग्य हुने।
धारा २९२ संसदीय सुनुवाइ सम्बन्धी व्यवस्था: राजदूत, न्यायाधीश र संवैधानिक निकायका प्रमुखको नियुक्ति अघि संसदीय सुनुवाइ हुने।
धारा २९३ संवैधानिक निकायको अनुगमन: संवैधानिक निकायका काम कारबाहीको संसदले अनुगमन र मूल्याङ्कन गर्न सक्ने।
धारा २९४ संवैधानिक निकायको वार्षिक प्रतिवेदन: संवैधानिक निकायहरूले आफ्नो वार्षिक प्रतिवेदन राष्ट्रपतिसमक्ष पेश गर्ने।
धारा २९५ प्रदेशको सीमाङ्कनसम्बन्धी व्यवस्था: प्रदेशको सीमाङ्कन फेरबदल गर्न सङ्घीय आयोग गठन गर्न सकिने।
धारा २९६ रूपान्तरित व्यवस्थापिका-संसदसम्बन्धी व्यवस्था: संविधान सभा रूपान्तरित भई नयाँ चुनाव नभएसम्म व्यवस्थापिका-संसदको रूपमा काम गर्ने।
धारा २९७ राष्ट्रपति र उपराष्ट्रपति सम्बन्धी सङ्क्रमणकालीन व्यवस्था: नयाँ चुनाव नभएसम्मका लागि सङ्क्रमणकालीन राष्ट्रपति/उपराष्ट्रपति।
धारा २९८ मन्त्रिपरिषद गठन सम्बन्धी सङ्क्रमणकालीन व्यवस्था: नयाँ चुनाव नभएसम्म व्यवस्थापिका संसदबाट प्रधानमन्त्री चयन हुने।
धारा २९९ सभामुख र उपसभामुख सम्बन्धी सङ्क्रमणकालीन व्यवस्था: सङ्क्रमणकालमा सभामुख र उपसभामुखको चयन।
धारा ३०० न्यायपालिका सम्बन्धी सङ्क्रमणकालीन व्यवस्था: अदालत र न्यायाधीशहरूको सङ्क्रमणकालीन निरन्तरता।
धारा ३०१ संवैधानिक निकाय र पदाधिकारी सम्बन्धी व्यवस्था: साविकका निकायहरू नयाँ गठन नभएसम्म कायम रहने।
धारा ३०२ सरकारी सेवाका कर्मचारीको समायोजन: सङ्घ, प्रदेश र स्थानीय तहमा कर्मचारी समायोजन गर्ने व्यवस्था।
धारा ३०३ स्थानीय निकाय सम्बन्धी व्यवस्था: नयाँ स्थानीय तह गठन नभएसम्म साविकका निकायले काम गर्ने।
धारा ३०४ पुरानो कानून लागू रहने: यो संविधानसँग नझुकिने हदसम्म पुराना कानूनहरू रूपान्तरण भई लागू रहने।
धारा ३०५ बाधा अड्काऊ फुकाउने अधिकार: संविधान कार्यान्वयनमा कुनै बाधा परेमा राष्ट्रपतिले बाधा अड्काऊ फुकाउन सक्ने।
धारा ३०६ परिभाषा र व्याख्या: संविधानमा प्रयोग भएका नागरिक, कानून, सङ्घ, प्रदेश, अदालत आदिको परिभाषा।
धारा ३०७ संक्षिप्त नाम र प्रारम्भ: यस संविधानको नाम "नेपालको संविधान" हुने र यो २०७२ असोज ३ गतेदेखि प्रारम्भ हुने।
धारा ३०८ खारेजी: नेपालको अन्तरिम संविधान, २०६३ खारेज गरिएको।

 

Categories

  • Current Affairs 743
  • Gorkhapatra 333
  • Others 1141
  • Vacancy 1
  • Past Questions 124
  • Nepal Police 8

Latest Blogs

308 Articles of the Constitution of Nepal and their brief descriptions
Others

नेपालको संविधानका ३०८ धारा र तिनको संक्षिप्त विवरण

  • Aug 16, 2026
  • 45
Loksewa G.K. Booster: Major national events that occurred in the month of Shrawan
Others

Loksewa G.K. Booster: साउन महिनामा घटेका प्रमुख राष्ट्रिय घटनाहरू

  • Aug 16, 2026
  • 60
Lumbini Province, Administration/Accounting/A.C.P. (Seventh Level) — 2081/04/30
Past Questions

लुम्बिनी प्रदेश, प्रशासन/लेखा/आ.ले.प. (सातौँ तह) — २०८१/०४/३०

  • Aug 16, 2026
  • 86
Collection of National and International Records (2083 BS)
Current Affairs

राष्ट्रिय तथा अन्तर्राष्ट्रिय कीर्तिमान संगालो (वि.सं. २०८३)

  • Aug 14, 2026
  • 341
Current affair events of Asar 2083
Current Affairs

असार २०८३ का समसामयिक घटनाक्रमहरू

  • Aug 14, 2026
  • 411
COPYRIGHT © 2026. ALL RIGHTS RESERVED. GHOKSEWA